Txapelketa Nagusia 1993, kiniela

 

Mañukorta bakarra zen

Mañukorta bakarra zen – Joxean Agirrek NAIZen. Gregorio Larrañaga ‘Mañukorta’ Markinan bizi zela genekien eta gurpildun aulki batean mugitzen zela eta ‘bolonbiana’ batek zaintzen zuela ere bai, eta askoz gehiagorik ez. Orain ‘Bertsolari’ aldizkaria daramatenekin komentatzera iritsi ginen,  kontu zaharrak berritu eta berriak kontatze aldera, berarekin hitz aspertu bat egitea ederra litzatekeela, baina ez genuen pausorik

Omenaldi beroa jaso du Mañukortak

Omenaldi beroa jaso du Mañukortak – Eider Mugartegik Lea-Artibaiko Hitza-n.   Oroigarria eta otzara bat sagardo eta gaztarekin oparitu zion Markina-Xemeingo Bertso Eskolak. Oholtzara ere igo zen larruskaindarra, eta kopla bi ere eskaini zituen.     Urte luzeetan bertsolaritzan egindako ibilbidea aitortu zioten zapatuko [uztailak 17] Bertso Saioan Gregorio Larrañaga Mandiola Mañukorta bertsolari markina-xemeindarrari. Bertsolaritza

Medikuen kontuak

Belaunaldi baten bukaera

Belaunaldi baten bukaera – Duela egun gutxi hil zaigu Gregorio Larrañaga, Mañukorta. Berarekin kantatua banaiz ere (nola ahaztu bere barbantzo koloreko jertsea), bada bere berri nik baino hobeto emango duenik. Gure artean ere, berriki hil da Joxe Mari Lertxundi aiarra, gizon eta bertsolari benetan fina. Pixka bat atzerago hil zen Luis Otamendi, bertsolari umil eta

Agur, Mañu

Agur, Mañu – Bertsolari aldizkaria jaio bezain pronto hasi zen bizarra egiten. Noren, eta zendu berri den Gregorio Larrañaga “Mañukorta” ren azaletik, azalean. Aldizkari honen bi inflexio puntu garrantzitsu Jainkomendiko mutilaren eskutik ospatu ditugu: jaiotza, eta 20. urteurrena. 30. urteurrena pandemia eta bestelako gaiak tartean joan zitzaigun, eta Gregorioren heriotzak bizarra moztu gabe harrapatu gaitu.