Mende bat iruditan

 

Forma fin bat

Forma fin bat – Bertsogintzan, ziklikoa da formaren pisua erlatibizatzeko joera. Mingain eskasek “muga” izendatu izan dituzten horiek (errima, neurria, etena) alde batera utzita, “formak beti edukiaren zerbitzura egon behar du” bezalakoez ari naiz. Badirudi gaur egungo bat-bateko bertso-moldeak ez duela plazerezko itzulinguru estetikorako aukera handirik ematen: esan behar den horrek markatu behar du produktuaren

Lehen bertso eskola: Euskara herriari eman zioten

Lehen bertso eskola: Euskara herriari eman zioten – Leire Artola Arin ARGIA aldizkarian. Euskara geure altxorra dela eta hura herrira zabaldu behar dela dio Patxi Goikolea euskaltzale eta bertsolari arrasatearrak. Argi du nola: bertsolaritzaren bidez. 89 urte beteko ditu baina garai batean bezalaxe segitzen duela dio. 1974ko hartan ere argi ikusi zuen, eta lehen bertso

Ezkontza frakasatuetako trapu zikinak, bertsotan

Ezkontza frakasatuetako trapu zikinak – Kepa Matxainek ARGIAn.   XIX. mendeko lehen herenetik XX. mende erdialdera arte iraun zuen bertsopaperen bizitzak. Askotarikoak ziren, baina maiz errepikatzen zen genero bat: bikotearekin ezkontza hitzartu bai, baina azken uneko arrazoi aldrebesen bat medio bertan behera geratu ostean, bertso jartzaile batengana jotzen zuen sarri ezkongaietako batek, bestearen trapu zikinak

[PERLAK] Euskal idazleak: Xabier Lete

Xabier Lete – Bertsolaritzari arreta berezia jarri zion beste euskal idazle garrantzitsu bat Xabier Lete da. 1960ko eta 70eko hamarraldietako Pizkundeko Euskal Kantagintza Berriak ahozko euskal ondarearen berreskurapen eta berrerabiltze abangoardistarekin lan itzela egin zuen, eta Letek mugimendu hartan parte hartze garrantzitsua izan zuen. Bertsolaritza zaletasun, iturri eta langai garrantzitsu bat izango zuen gerora ere[1],

[PERLAK] Basarriri VS Aresti: poesiarekiko harremanaz eta gorbataduna VS sagardotegikoa II (1963)

Basarriri VS Aresti – Gabriel Arestirekin izandako eztabaida ezagunena beste ardatz baten bueltan ematen da. Gabilondok azaltzen duen bezala (2009: 16-17)[1], Arestik euskal poesia ahozko tradizioarekin uztartu nahi izan zuen, ahozkoa kultura idatzia baino askoz ere errotuagoa zuen herriarekin konektatu nahian. Eta ildo horretatik bertsolariak herri-poetak zirela defendatzen zuen. Basarrik, aldiz, bertsolaritzarentzat marko propioa aldarrikatzen