[Bertso jarriak] Anjel Mari Peñagarikano: Zaharren egoitza

Kudeatzailea Bertsolari Aldizkaria

Kudeatzailea Bertsolari Aldizkaria

2021-10-19

Zaharren egoitza 

 

 

Zaharren egoitza

 

Urtero goaz zaharren                                          Elkartzea da izan

erresidentzira,                                                       leiken hoberena,

ni neu Usurbilera                                                  denok egiten dugu

ta Iurramendira,                                                    ispiluarena,

edonork makuluak,                                              gugan isladatzen da

edonork kadira,                                                     izan zinetena,

bisita hoiek denontzat                                         eta zuengan berriz

ondo etortzen dira.                                              Izango garena.       

 

 

Ikusi nuenean                                                        Batek etzun indarrik

nik zure kokotza,…                                               zutitzeko ere,

Kantatu genuen ta                                                nondik atera zuen

hura txalo hotsa!                                                  hainbeste umore?

Kantu luzeena ere                                                Ta bai kantatu ere

haientzako motza,                                                dotore dotore:

zer den ilusioa,                                                      “Triste bizi naiz eta

zer den bizipoza!                                                   hilko banintz hobe”

 

 

Batzuk errukia ere                                    Eta jarraitu zuen:

ematen zidaten,                                        “Hori da bestea,

“Bost seme-alaba ditut”                         neri kosta zaidana

andra bat esaten,                                     sendia haztea…

“Inor ez zait etorri                                    burutik pasa ere

urte oso baten,                                          gaur hau ikustea,

orain dakit etxean                                    nik hazi nituenak

zenbat maite nauten”                             ni hola uztea”

 

 

 

Bandeja kafesnez ta                                 Handik hilabetera

gailetaz betea,                                           San Jose bezperan,

ezin goxoago da                                        langileekin topo

batera jatea,                                               Izaskun sarreran,

mikatzago izan zen                                   “Ikusi zintuzten ta

agur esatea,                                               Hitzetik Hortzeran

bihotzik itxi gabe                                       galdetu zuten berriz

zabalik atea.                                               noiz joango zeran”

 

 

Hark galdetu orduko       

Nik erantzun di-da:

“Nere jubilazio

garaia iritxi da,

esan jarri naizela

haruntza begira,

han izango naizela

hemendik gutxira”

Zaharren egoitza