Kanpolarrosak

Kanpolarrosak –

Kanpolarrosak
Arg: Jmerelo

Manu Goiogana Bengoetxea, Bidasoko Hitzan.


 

Doinua: Emazte baten bihotz xamurra I

 

Bertsolariok aritzen gara

inoiz goxo, inoiz zakar,

gaurkoak ere, nor den hartzaile,

pixka bat denetik dakar.

Dena den, argi utzi nahi nuke,

egin aurretik atzapar,

ni neu naizela idatzitako

hitzen erantzule bakar.

 

 

Bertsolariak behar ditu plazak

eta ikasten joatea,

transmiti dadin, zabaldu dadin,

eten ez dadin katea.

Erakundeek zein elkarteek

hala itxita atea

utopia da Bidasoako

bertsolari izatea.

 

 

Bertso munduan Gipuzkoako

Elkarteak badu sona,

alboratuta, gutxietsita

duena hemengo zona.

Beraien mapak duen itxurak

sortzen dit ezinegona:

Gipuzkoarik ba ote dago

Gaintxurizketatik hona?

 

 

Urrunekotik abiatu naiz,

baina, tira, ez du zertan,

zer hausnartua, zer konpondua

ere badaukagu bertan.

Irungo Udalak bista beti du

urrutiko intxaurretan:

bertako zeinek kantatu du ba

Irungo San Martzialetan?

 

 

Abenduaren hasieran, bai,

kantatu dut honezkero,

baina aurpegi zuritze hori

onartzerik ez espero…

Kulturaz eta diru partidez

hitz egiten dute gero,

baina ez dakit nondik hasten den

euren kilometro zero.

 

 

Euskal Jiraren jarrera ere

ez da bere onenean

nahiz eta esku asko ez dauden

lanerako orenean.

Azken aldian gure jardunik

ez dute oroimenean,

baina agudo oroitu ziren

sosik ez zegoenean.

 

 

Nahiz ez nukeen inor mindu nahi

nire usteen aitortzan,

bertsotan beti lehenik besteak

eta gu euren morrontzan.

Imajinatzen al dituzue,

etsenplu bat otzan-otzan,

Auntxa eta Kemen deitu ez eta

Solano eta Kukai oholtzan?

 

 

Hondarribiko Udala ere

sar dadila kalabazan,

arduradunen itsutasunak

guri nola ez erasan?

Bailarakoen presentzia ere

ez al da nahiko eskas han?

Hasi zenetik nork kantatu du

Santiago kaleko plazan?

 

 

Bertan daudenak nahi baditugu

arrimatu kulturara

herri gogoak udaletxetik

izan behar du bultzada.

Dagoeneko ailegatu zait

pazientzia mugara:

ez da alderdi kontua soilik

borondate kontua da.

 

 

Nahiz eta ez den deus aldatuko

bertsook idaztearren

azken boladan nire barruak

husteko nahia nekarren.

Esperantzara kondenatuta

bizi nahi ez nukeen arren

bi mila eta hogeita seiak

ea berririk dakarren.

Kanpolarrosak