Itsasoan

Felix Zubia

Felix Zubia

2022-04-13

Itsasoan –

Doinua: ETAren su-etenetik

 

 

Gure etxeko leihotik,

iparra dabilenean,

gizakiak gaua uzten

badu isiltasunean,

Itsasoa entzuten da

olatuen jardunean,

korrontea nola doan

mendeetako lanean.

Ozeanoak indarra

baitu bere sakonean,

bertara hurbiltzen naiz ni,

ahal bada, zuzenean,

bizitzaren itsasoan

denboralea denean (bis).

 

Hamar urte nituela,

Amabirjinak aldera,

bi arrebekin joan nintzen

hondartzara bainatzera,

Korronteak hartu eta

ezin kanpora atera,

ura zihoan goraka,

nire gorputza behera.

Bi sorosleren besotan

atera nintzen aurrera,

hauxe da nire buruan

sarri sortzen den galdera,

aprobetxatzen al dudan

nire bigarren aukera (bis).

 

Ez nindu(e)n kokildu baina

zurrunbiloen indarrak,

olaturik baldin bazen

atera txanpero zaharrak.

Aletak jantziz oinetan

atzean utzi aparrak,

goitik behera, a zer txanpak,

zuzenak eta azkarrak.

Surfaren modak gerora

bete zituen baztarrak,

Hawaien asmatu zela

diote amerikarrak,

taula han sortu zen baina

ez ziren izan bakarrak (bis).

 

Arbaso zuzenak ditut

Aita Mari, Pako Rata,

liburuetan jasorik

ez dauden hainbat pirata.

Sare konpontzaile fina,

arrain saltzaile aparta,

Getariako portuan

“Sheriff”a zen gure aita.

Nahiz bizimoduak nauen

itsasertzetik aparta,

hura dut nire arnasa,

insomnioan, lo kanta,

kresalak suspertzen nau ni

eta ez dadila falta (bis).

 

Txalupa txiki bat badut,

ez nintzen asko nahasi,

Aitarekin txikitatik

nuen arrantzan ikasi.

Estresak harrapatzean

eroturik banaiz kasi,

leman ipintzen naiz eta

kanpora noa ihesi.

Galdera bada “ontzian

zergatik ibiltzen haiz hi?”

bertan zer egiten dudan

garbi nahi dut adierazi,

diru pixka bat gastatu

(e)ta bizitza irabazi (bis).

 

Berdin zait zein den aukera,

arrain txikia, berdela,

hondarrazpiko, txitxarro,

edo muxarra bestela.

Gustora prestatzen ditut,

aparejoa, kordela,

jakinda barratik kanpo

mundua zabaltzen dela.

Baga txikiak kulunkan

daramanean batela,

jakin ezazue guztiok

hortxe sentitzen naizela,

amak bere magalean

hartu banindu bezela (bis).

Itsasoan